Kto jest uprawniony do dodatku mieszkaniowego

Ustawa wskazuje krąg osób uprawnionych do otrzymania dodatku mieszkaniowego.

Przysługuje on:

- najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, (dotyczy to zarówno mieszkań będących własnością gminy - czyli lokali komunalnych, będących własnością zakładu pracy - tzw. mieszkań zakładowych, jak i mieszkań w domu prywatnym czynszowym, mieszkań wynajmowanych na wolnym rynku),
- członkom spółdzielni mieszkaniowych zamieszkującym na podstawie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,

- osobom zajmującym lokale mieszkalne w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom lokali mieszkalnych,

- innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem (na przykład na skutek umowy użyczenia),

- osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Od czego zależy wysokość dodatku?

Wydatkami, o których mowa są:

1. czynsz

2. opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach

przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej,

Nie stanowią wydatków, następujące wydatki poniesione z tytułu:

Dodatek mieszkaniowy przysługuje:

1. dla najemców i podnajemców lokali mieszkalnych,

2. dla osób mieszkających w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im

spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,

- osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na

przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Wydatki na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego oblicza się, dzieląc wydatki za ten lokal przez jego powierzchnię użytkową i mnożąc uzyskany w ten sposób wskaźnik przez normatywną powierzchnię określoną w ustawie.

Jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu nie wchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy (np. wynajmuje mieszkanie od osoby prywatnej, mieszka w lokalu spółdzielczym itp.) do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się:

1) wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy,
2) opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.

Ustawa przyjmuje, że:
- gospodarstwo 1-osobowe przeznacza 20% swoich miesięcznych dochodów brutto na opłaty za mieszkanie - resztę może pokryć dodatek mieszkaniowy,
- gospodarstwo 2, 3 i 4-osobowe przeznacza 15% swoich miesięcznych dochodów brutto na opłaty za mieszkanie - resztę może pokryć dodatek mieszkaniowy,
- gospodarstwo 5 i więcej osobowe przeznacza 12% swoich miesięcznych dochodów brutto na opłaty za mieszkanie - resztę może pokryć dodatek mieszkaniowy.

Jeżeli średni miesięczny dochód, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów (odpowiednio 175% i 110%) przyjmuje się, że:
- gospodarstwo 1-osobowe przeznacza 20% swoich miesięcznych dochodów brutto na opłaty za mieszkanie - resztę może pokryć dodatek mieszkaniowy,
- gospodarstwo 2, 3 i 4-osobowe przeznacza 15% swoich miesięcznych dochodów brutto na opłaty za mieszkanie - resztę może pokryć dodatek mieszkaniowy,
- gospodarstwo 5 i więcej osobowe przeznacza 12% swoich miesięcznych dochodów brutto na opłaty za mieszkanie - resztę może pokryć dodatek mieszkaniowy.

Jak oblicza się wysokość dodatku?

Od wysokości wydatków ponoszonych na mieszkanie (PUNKT PIERWSZY) odejmuje się ustawowo ustaloną wysokość wydatków (PUNKT DRUGI). Otrzymana kwota stanowi wysokość dodatku.

Należy jednak uwzględnić jeszcze poniższe dwie zasady:

- nie przyznaje się dodatku jeśli jego wysokość miałaby być niższa niż 2% najniższej emerytury w dniu wydania decyzji.

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych ogranicza wielkość wypłacanych dodatków. - wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem nie może przekroczyć 70% wydatków faktycznie poniesionych na utrzymanie lokalu lub 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię lokalu.

Od 1 stycznia 2004 r. powyższy procent może być mniejszy lub większy. Zależy to od decyzji gminy. Gminy mogą ustalić dowolny wskaźnik w granicach od 50% do 90%. Obniżenie lub podwyższenie opisywanego wskaźnika ma wpływ na ostateczną wysokość wsparcia, którą otrzymuje osoba uprawniona do dodatku.

Od 1 stycznia 2004 r. gminy mają możliwość wpływania na wielkość dodatków mieszkaniowych. Możliwość taką daje ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2003 r., Nr 203, poz. 1966), która wprowadziła zasadę, że dodatki wypłacane są w całości ze środków gmin. Wcześniej część pieniędzy na to świadczenie pochodziło z budżetu państwa.

Co to jest ryczałt mieszkaniowy?

Jeżeli osobie przysługuje dodatek, a w jej mieszkaniu nie ma centralnego ogrzewania (c.o.) lub ciepłej wody (c.w.) lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem to wówczas przysługuje jej ryczałt na zakup opału , stanowiący część dodatku mieszkaniowego.

Przy obliczaniu ryczałtu przyjmuje się następujące wydatki:

brak c.o. = cena 5 kilowatogodzin razy

liczba m2 zajmowanej powierzchni, ale nie większej niż określona ustawowo powierzchnia normatywna lokalu

brak c. w. = cena 20 kilowatogodzin razy

liczba osób w gospodarstwie domowym

brak gazu przewodowego = 10 kilowatogodzin w gospodarstwie jednoosobowym + po 2 kilowatogodziny na każdą dodatkową osobę.

Jak ubiegać się o dodatek?

1.Należy udać się do Ośrodek Pomocy Społecznej w Bielicach i pobrać formularz wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego (w zał.1 i 2).

2. Z wnioskiem trzeba udać się do administracji domu. Musi ona potwierdzić takie dane jak: adres zamieszkania, nazwa i siedziba zarządcy domu, tytuł prawny do zajmowanego lokalu, sposób ogrzewania lokalu i wody, kwota wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc.

Właściciele domów jednorodzinnych dołączają do wniosku zaświadczenie potwierdzające powierzchnię użytkową i wyposażenie techniczne domu, wystawione przez właściwy organ nadzoru budowlanego wydający pozwolenia na budowę, oraz rachunki dotyczące wydatków na utrzymanie domu.
3. Osoba ubiegająca się o pomoc wypełnia deklarację o dochodach za ostatnie 3 miesiące (sprzed daty złożenia wniosku).

4. Kompletny wniosek, zawierający dokumenty potwierdzające wysokość dochodów i koszty utrzymania mieszkania, składa się w urzędzie wypłacającym dodatki.

5. Procedura wymaga przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Przeprowadzający go pracownik socjalny może żądać od wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, zawierającego w szczególności dane dotyczące posiadanych:

1) ruchomości i nieruchomości,

2) zasobów pieniężnych.

Odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Istnienie rażącej dysproporcji między faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy ustalonym w wyniku wywiadu środowiskowego, a dochodami zadeklarowanymi we wniosku również stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego.

Jak jest wypłacany dodatek?

Dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku wójt, burmistrz lub prezydent miasta w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja w sprawie pomocy powinna być wydana w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku.

Dodatek przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca, następującego po dniu złożenia wniosku.

Dodatek mieszkaniowy wpływa na konto administracji domu i pomniejsza w ten sposób należność osoby starającej się o pomoc.

Właściciele domów jednorodzinnych otrzymują dodatek bezpośrednio do rąk.

Co powoduje wstrzymanie wypłaty dodatku?

Jeśli osoba, której przyznano dodatek nie opłaca na bieżąco czynszu za lokal, to wypłata dodatku jest wstrzymywana do czasu pokrycia zaległości.

Decyzja o przyznaniu dodatku wygasa, jeżeli zaległości nie zostaną pokryte w ciągu 3 miesięcy od dnia ich powstania. O ponowne przyznanie dodatku można wystąpić dopiero po uregulowaniu zaległości.

Gdzie można odwoływać się od decyzji w sprawie przyznania dodatku?

Odwołanie od decyzji instytucji przyznającej dodatki mieszkaniowe należy złożyć (za pośrednictwem organu, który wydał decyzję) w ciągu 14 dni od daty otrzymania decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

UWAGA:
- decyzja organu gminy w sprawie dodatku mieszkaniowego powinna zawierać pouczenie - w jakim trybie służy od niej odwołanie,
- decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego powinna zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi do WSA.